Werken bij VIA Don Bosco, hoe zit dat?

2 februari 2017
Lore Stassen
Bij VIA Don Bosco werken heel wat fijne mensen, en elk team is anders. Zo hebben we onder andere het team ‘Internationale Samenwerking’ (ISAM) en het team ‘Wereldburgerschapseducatie’ (WBE). Vroeger werden zij respectievelijk ‘team Zuid’ en ‘team Noord’ genoemd. Dan zijn er nog de ondersteunende diensten: de financiële dienst, de dienst communicatie en fundraising en de dienst kwaliteitszorg.
Er is soms een verschil in de manier waarop mijn partners en ik de realiteit zien en de manier waarop we over sommige zaken nadenken. Daardoor leer ik veel bij van hen.

Collega Stéphanie kent onze organisatie maar al te goed, zij maakte al deel uit van twee verschillende teams. We strikten haar voor een interview over haar werk.

Hoe lang werk je al bij VIA Don Bosco?

Ik werk hier nu ongeveer twee jaar, sinds januari 2015. Eerst werkte ik 1 jaar en 4 maanden in de dienst Wereldburgerschapseducatie, daarna vervoegde ik het team Internationale Samenwerking. Daar maak ik nu al 8 maanden deel van uit.

Wat zijn de grootste gelijkenissen tussen werken in de twee diensten?

In beide teams vind je flexibele, enthousiaste, supergemotiveerde, principiële en hard werkende medewerkers. Hetgeen interessant is, is dat je bij beide diensten, en ik denk overigens binnen de ganse organisatie, continu betrokken wordt in de meeste beslissingsprocessen op strategisch niveau: we ‘denken mee’ met de coördinatoren en de directeur. Da’s fijn. WBE en ISAM behandelen daarnaast maatschappelijk erg relevante thema’s en vullen elkaar perfect aan. Ze streven hetzelfde doel na.

Wat zijn dan de grootste verschillen?

ISAM is duidelijk een ‘ouder’ departement, dat meer draait volgens vaste deadlines en activiteiten die het resultaat zijn van jarenlange verbetertrajecten. WBE is een ‘jonger’ departement dat nu nog via een ‘trial and errormethode’ zichzelf een identiteit aan het geven is. Het is dus iets makkelijker om innovatief uit de hoek te komen binnen Wereldburgerschapseducatie omdat zij nog steeds in de ‘zichzelf vormende’ fase zitten. Bij ISAM zit er iets meer routine in, is het team iets meer een reeds goed geoliede machine. Op dat niveau merk je toch wel wat verschil. Bovendien ben je bij ISAM continue in contact met je partners in het Zuiden. Dat nauw contact met het Zuiden, heb je in WBE in veel mindere mate. Hoewel dit natuurlijk kan veranderen met hun nieuwe activiteit: het jongerenforum. Het laatste, ietwat ‘drogere’ verschil: als programmabeheerder bij ISAM beheer je een stuk meer budget dan bij WBE.

Wat was de grootste uitdaging/moeilijkheid bij je werk bij WBE?

Deze job was mijn allereerste ervaring binnen ontwikkelingseducatie. Ik heb dus heel wat zelf moeten ontdekken. Het was hierbij steeds zoeken naar wat wel werkt en wat niet. Zo zijn er grote verschillen tussen het Nederlandstalige en Franstalige onderwijslandschap in België. De contexten zijn erg anders. Niet altijd makkelijk dus. Het is bovendien niet eenvoudig om een nieuwe activiteiten te bedenken die uniek zijn binnen de wereld van de ontwikkelingseducatie, die een dialoog stimuleren tussen Belgische jongeren en jongeren in het Zuiden, die niet té veel tijd opeisen van leerkrachten én die leerlingen echt aan te zetten tot (zelf)reflectie en actie. Een echte uitdaging!

Wat is je grootste uitdaging/moeilijkheid bij ISAM?

Het is niet vanzelfsprekend om innovatief zijn in een programma dat op zich al jarenlang goed werkt. Een andere moeilijkheid zijn de deadlines. Voor het behalen van onze deadlines, zijn we afhankelijk van onze partners in het Zuiden. Als zij de deadlines die wij hen opleggen, om de één of andere reden niet halen, dan wordt het soms erg stresserend voor ons om de onze te halen.

Tot slot: wat is het leukst aan werken bij beide teams?

Bij de dienst Wereldburgerschapseducatie heb ik veel bijgeleerd over de Belgische onderwijscontext, de politiek hieromtrent enzovoort. De inleefreizen die we organiseren zijn ronduit fantastisch. Voor sommige projecten werkte ik ook rechtstreeks samen met kwetsbare jongeren in België. Dat vond ik best uniek en uitdagend. Het leukst aan werken in de internationale samenwerking is het werken met de partners in het Zuiden. Er is soms een verschil in de manier waarop mijn partners en ik de realiteit zien en de manier waarop we over sommige zaken nadenken. Daardoor leer ik veel bij van hen. Aangezien ik voor VIA Don Bosco steeds als coöperant in het buitenland heb gewerkt, voel ik me ook meer vertrouwd binnen de Internationale Samenwerking. Hier kan ik mijn in het verleden vergaarde competities het best gebruiken. Bovendien zijn de terreinreizen naar mijn partnerlanden natuurlijk erg verrijkend en intens. Ik leer ook erg veel bij over programmabeheer. And last but not least: Mijn rechtvaardigheidszin is erg groot en bij VIA Don Bosco heb ik steeds het gevoel bezig te zijn met een noodzakelijk en ‘juist’ werk.

Met de steun van

Met de steun van

Kwaliteitslabels