Twee jonge onderneemsters in Bolivia

28 juli 2017
In het kader van het 5 jaren-programma (2017-2021) van VIA Don Bosco in Bolivia heeft Torfs zich geëngageerd om 10.000 euro per jaar te investeren in de begeleiding van kwetsbare jongeren naar de arbeidsmarkt. Specifiek fincanciert Torfs de werking van de lokale tewerkstellingsbureaus in hun begeleiding van jongeren naar zelfstandig ondernemerschap. We laten twee jonge onderneemsters, Basilia en Marlen, aan het woord.
"Kledij ontwerpen is mijn leven en ik wil mezelf overtreffen met de opdrachten die mijn klanten me toevertrouwen"

VIA Don Bosco is in Bolivia actief in de departementen La Paz, Santa Cruz, Cochabamba en Chuquisaca en werkt er samen met zeven scholen voor beroepsopleiding en vier tewerkstellingsbureaus. De tewerkstellingsbureaus staan in voor de begeleiding van de jongeren naar de arbeidsmarkt na het beëindigen van hun studies. Ze dragen rechtstreeks bij aan de sociale en professionele integratie van kwetsbare meisjes en jongens door hen ondersteuning te bieden in hun zoektocht naar een professionele toekomst, hetzij via loondienst, hetzij via ondernemerschap.

Om het resultaat van het werk van de tewerkstellingsbureaus voor te stellen, presenteren we hieronder twee getuigenissen van leerlingen die intussen hun eigen onderneming zijn gestart.


Basilia (27) – opleiding snit en naad – Yapacaní

“Mijn naam is Basilia Cáceres Sandoval. Ik ben 27 jaar oud en geboren in Yapacaní. Ik ben getrouwd en heb een jong zoontje, die naar de kinderopvang gaat. Ik heb hem daar ingeschreven omdat ik door mijn werk niet op hem kan passen. Op dit moment woon ik met mijn man en zoontje in een huurappartement. We  werken hard opdat onze zoon later naar de universiteit kan gaan, iets wat wij niet hebben kunnen doen. Ik ben de tweede jongste in de familie. Mijn ouders scheidden van elkaar toen ik nog op school zat. Ik ben toen bij mijn vader gaan wonen, maar ben het contact met mijn moeder nooit verloren. Af en toe ga ik bij haar op bezoek of springt zij binnen in mijn atelier.

Na afloop van mijn middelbare school wilde ik naar de universiteit gaan, maar omdat we thuis met zes zijn, was daar niet genoeg geld voor. Daarom besloot ik om op mijn negentiende naar Brazilië te vertrekken waar ik een job vond in een textielbedrijf.

Na 11 maanden ben ik teruggekeerd naar Bolivia. Ik droomde ervan om mijn eigen confectie-atelier op te richten en heb me toen ingeschreven in de Don Bosco school voor beroepsopleiding, in de richting ‘snit en naad’. In Brazilië deed ik alleen maar naaiwerk, maar tijdens de beroepsopleiding heb ik geleerd om maten op te nemen, en zelf een trui, kleed of broek te ontwerpen. Ik kan nu ook mijn naaimachine repareren.

Nu ontwerp ik een waaier aan kleding, volgens de modellen die mijn klanten wensen, of op basis van een basismodel dat ik zelf verder uitwerk. Mijn atelier bevindt zich in het marktgebouw waar ik een klein pand huur. Met het geld dat ik verdiend heb in Brazilië heb ik mij een elektrische naaimachine kunnen aanschaffen, alsook een machine om stoffen te knippen en een machine om knopen aan te naaien. Zo heb ik al het nodige om mijn klanten van dienst te kunnen zijn.

Ik onderscheid me van mijn concurrenten door de kwaliteit van mijn werk en zo heb ik nu orders lopen voor bijvoorbeeld transportbedrijven en scholen. Ik wil me nog bijscholen om mijn klanten tevreden te houden. Kledij ontwerpen is mijn leven en ik wil mezelf overtreffen met de opdrachten die mijn klanten me toevertrouwen.”

 

Marlen (25) – opleiding gastronomie – Santa Cruz

“Ik ben Marlen Chacón Ticona, 25 jaar. Ik volg de opleiding gastronomie op de beroepsschool ‘Centro de Educación Alternativa Mama Margarita’ (CEAMM), in Santa Cruz. Vorige jaar rondde ik de basisvorming af en eind 2017 zal ik mijn diploma behalen. Ik woon samen met mijn moeder en zus. Mijn zus studeert geneeskunde. Toen mijn moeder een paar jaar geleden plots ziek werd, kwam ik in te staan voor mijn familie. De studies van mijn zus zijn duur.

Ik kook graag. Daarom ben ik begonnen met de bereiding en verkoop van verse maaltijden op de markt waarvoor mijn oom mij een karretje cadeau deed. Ik betaal dagelijks twee Bolivianos (ongeveer 0.25€) aan de uitbaters van de markt en verkoop ongeveer 50 maaltijden per dag aan de prijs van 25 tot 50 Bolivianos per maaltijd. Ik werk van maandag tot en met zaterdag. Aangezien ik alleen in de voormiddag werk, kan ik in de namiddag naar school gaan om mijn culinair talent verder te ontplooien. Mijn droom is om een restaurantje te openen waar ik ontbijt en lunch kan serveren. Dankzij de verkoop op de markt kan ik sparen om in de toekomst de huur van een pand te betalen. Tijdens mijn opleiding aan het CEAMM heb ik heel wat verschillende gerechten leren bereiden waaronder mijn favoriete “plato paceño”, een streekgerecht uit La Paz, op basis van maïs, bonen, aardappelen, kaas en chili.”

Met de steun van

Kwaliteitslabel